Gelukkig......................

2011 januari
een nieuw begin
o,o,o, wat zullen we dit jaar alemaal wel niet gaan ondernemen....

en wat zijn we blij dat 2010 ten einde is
er was zoveel gedoe in 2010
met de financien, het weer, persoonlijk, enz..............

nee, vol goede moed begonnen we aan het nieuwe jaar
vol goede ideeen
vol vriendelijke gedachten (zo vlak na de kerst)
vol goede..............

5 januari 2011
de goede voornemens verdwijnen als sneeuw voor de zon
en sneeuw bleef liggen want de zon wilde niet echt te voorschijn komen
maar de kou wilde wel
WINTER maar.........
vol van goede moed  d

en toen....de bankenriepenhoe slecht het ging 
en veel televisieprogramma's riepen mee
recessie
armoede
ellende
verdorie dat had ik van dit NIEUWE JAAR niet verwacht

2011
was het echt alleen maar ellende??????
Neeeeeee
tuurlijk niet
het was niet altijd een leuk jaar
maar,
al die leuke mensen die ik ben tegengekomen waarvan ik mocht leren
al die lieve mensen die ons hebben geholpen en die ons nog helpen nu Herman even uitgeschakeld is
eigenlijk was het een top jaar

Toch......
ik denk stiekem aan 2012
en dan 12 - 6 - '12
dan draait de wind
ik weet het zeker
voor ons allemaal

dus nu november 2011
wens ik iedereen alvast een prachtig 2012

1 jaar geleden, papa ik mis je.....

Het is vandaag 1 jaar en 1 dag geleden dat jij bent doodgegaan

en er is in die tijd nog geen dag voorbij gegaan

dat ik niet aan je dacht

alsof ik ergens in mijn achterhoofd, nog stiekem op je wacht

ik dacht dat na zoveel tijd het gemis minder zou zijn

en dat de pijn

met de maanden zou slijten en minderen

maar dat ik elke dag aan je denk, kan ik niet verhinderen

och papa wie had dat gedacht, dat jij er nu al niet meer zou zijn

mijn sterke vader, mijn rots, mijn steun en toeverlaat, ik voel me soms zo klein

ik was altijd je meisje, jouw kitje, jouw kind

ik vraag me af, doen we alles goed? ik vraag me af wat je nu van me vind

ik zal geen antwoorden meer krijgen, want jij bent doodgegaan

ik zal zelf moeten bepalen hoe alles verder moet gaan

ik kan je geen raad vragen, als er een probleem zal zijn

en soms geeft dat heel even een stekende pijn.

Tijd

In Alice in Wonderland speelt het "witte konijn" een heel belangrijke rol, samen met zijn horloge.

Hij zegt constant:'geen tijd, geen tijd, hoezeer het mij ook spijt' en rent dan verder.....

Op dit moment voel ik me soms het witte konijn......

7.15 Ik sta op, was me, doe mijn haar, laat de honden uit, prik mijn moeder geef mijn man zijn pillen, neem mijn eigen pillen.

9.00 als ik vroeg ben...ja, dan ren ik nog even de stad in want de bakker is vroeg open en oma wil wel een vers sneetje brood vanmiddag.

Bij thuiskomst de hondjes voeren

10.00 de winkel open

     okay de winkel is open maar het huishouden moet nog gebeuren, ik zeem en  zuig, ik stof en poets

en tussentijds zijn daar..o,ja de klanten.

Vriendelijk lachend en vol goede raad, een kwinkslag of een knipoog en soms een arm om een schouder, dat is ook mijn werk

12.30 Dan is het middag, ik spuit mam en geef haar een "vers" sneetje brood, ik geef mijn mannetje zijn pillen + een broodje en zit misschien wel 10 minuten (als er geen klanten zijn). Dan gaan we verder want ook in de winkel moet het een en ander gekuist worden ( de vloer was een puinhoop laatst). O, ja de honden moeten nog....

Tussendoor doen we winkeltje spelen en boekjes maken of stickers afdrukken, en dan is het bij vijfen en moeten we koken en eten, oma haar derde injectie toedienen,  en..... de honden voeren

om 18.00 de winkel sluiten, even de boekhouding doen een kopje koffie en dan de honden naar buiten

18.30 de workshop of cursus voorbereiden, alles klaar zetten boekjes neerleggen die ik vanmiddag gemaakt heb, rond 19.30 druppelen de gasten binnen, kwebbelend en nieuwsgierig naar als die spannende dingen die op de tafel staan. 20.00 we gaan beginnen, allemaal een kopje koffie of thee voor ons, een lekker koekje, boekje, potjes, flesjes....

Zo tussen 22.00 en 22.30 is het klaar de gasten gaan 1 voor 1 naar huis, sommigen hebben nog een vraag. Eerst prik in mam de laatste keer. Daarna ga ik opruimen, de afwas naar de keuken, olie op zijn plek het is inmiddels 23.30 als ik de honden hun laatste hapje geef en een laatste rondje loop

00.30 het is tijd, de hoogste tijd, ik stap bijna in mijn bedje nog een pilletje voor heman, snoepjes voor de poezen op naar de badkamer en dan........

op naar dromeland

'geen tijd, geen tijd, hoezeer het mij ook spijt'

zo kan ik helaas niet zijn

stel je voor dat ik geen tijd zou hebben voor: een luisterend oor, een arm die een ander even vasthoudt ?

DAT BEN IK!!!!!!

Soms ben ik zo moe en zouden er van mij een klein beetje meer uurtjes in de dag mogen zitten

Aan de andere kant....als dit niet zo zou zijn zou ik niet gelukkig zijn

WANT

ik ben gek op de drukte, het gedoe

dus heb geen medelijden

IK GENIET
;-)

BLOGGEN

gek woord he? Bloggen
als je het omkeerd is het
neggolb
das dan wel weer een spannend woord
of als naam van een fantasy karakter
klinkt best lekker

waarom bloggen we eigenlijk?
waarom vinden we het leuk om onze gedachten te delen?
door anderen te laten lezen?
waarom????

is het ijdelheid?
willen we ons laten zien aan de wereld?

waarom schrijven we dan niet gewoon een boek?

Bloggen....je gedachten neerzetten
eigenlijk te gek voor woorden en  toch doen we er  aan mee...
net als aan al die andere media circus zaken
we wilen bij blijven
we willen laten zien dat de wereld niet groter is dan een walnoot
en dat we er allemaal ons deel aan leveren
door middel van een extressie
voor de een een tekening
voor de ander een geschreven woord
weer een ander zingt
en toch blijft de vraag een beetje knagen
WAAROM?????

Maneki Neko

MANEKI NEKO

ik  verkoop in mijn winkeltje een heel leuke poes
nou ja poes....
het is geen poes , eigenlijk een kat (lekker onzijdig)
met een lang en historisch verleden
de naam is
maneki neko
dat betekend dan weer wenkende kat (in het Japans)

de eerste keer dat ik deze kat tegenkwam was bij een chinese groothandel, ja, ja het kan raar verkeren in de wereld, een Japanse wenkende kat in een Chinese groothandel.
Ach, handel = handel zullen ze gedacht hebben.

midden in die grote loods mest oosterse spullen en wierook stond hij daar.
boven op een lelijk formica tafeltje
onder een brandend peerlampje
moederziel allen te zwaaien met onder hem....
de afgekeurde producten van die dag....

GOUD WAS IE, GLIMMEND
en wat vond ik hem lelijk
toch namen we hem mee naar de winkel, alleen hem
en we zetten hem in de etalage
wat vond iedereen hem fantastisch
of ie te koop was
er kwamen mensen die maneki nekos's spaarden
en toen hebben we ze maar besteld

Als wij iets verkopen willen we er ook alles van weten en zo kwamen we achter de achtergrond van deze bijzondere kat
Hier volgen enkele anekdotes over "de wenkende kat"

De oude vrouw uit Imado.
Aan het einde van het Edo-tijdperk woonde er een oude vrouw in Imado, het oostelijke deel van Tokyo. Zij was zo arm, dat zij haar kat niet meer kon onderhouden. Schuldgevoel spookte door haar hoofd. Die nacht verscheen haar kat in haar dromen en zei: 'Als je mijn beeltenis in klei maakt, zal het je voorspoed brengen.' De volgende ochtend, de oude vrouw was nog maar net wakker, begon ze te kleien. En ze was nog niet klaar of er kwam iemand langs die het beeldje wilde kopen. Dat gebeurde elke keer als zij een beeldje maakte. De beeltenis van de kat in klei hief de armoede op en betekende het begin van Maneki Neko

Usugumo
Zoals gezegd werd het land gedurende het Edo-tijdperk geregeerd door de Samurai-klasse, die Japan voor zo'n tweehonderdvijftig jaar afsloot van het buitenland. In die tijd ontstond Yuukaku, een speciaal uitgaanscentrum voor mannen, dat bestond uit amusementshuizen in Japanse stijl waar gastvrouwen de heren behaagden. Om het geluk af te dwingen bezat elk huis een plank waarop verschillende geluksartikelen werden uitgestald, waaronder mannelijke geslachtsorganen. Samen met de dagelijkse gebeden van de eigenaren van deze huizen moesten dergelijke planken leiden tot een bloeiende zaak. Het is op deze plaats dat de legende van de courtisane Usugumo ontstond. Het meest beroemde stadsdeel van Tokyo was Yhoshiwara, gelegen aan de westkant, waar twee soorten vrouwen werkten. De Yuuyo - de 'gewone' prostituée - en de Geisha - opgeleid in traditionele dans en muziek. De beste gastvrouw kreeg de titel Tayuu, zij was er speciaal voor de rijke klasse en beheerste verschillende kunsten. In het midden van de Edo-periode was er een Tayuu die Usugumo werd genoemd. Zij hield veel van katten en had haar kat altijd bij zich. Op een nacht, toen zij op weg was naar het toilet, trok de kat met geweld aan de zoom van haar rok. Ze probeerde de kat weg te jagen maar hij bleef maar doorgaan. Bang geworden riep Usugumo om hulp. De gealarmeerde eigenaar van het huis snelde toe en hakte met een zwaard de kop van de kat af, omdat hij dacht dat hij met een 'geestkat' van doen had. De afgeslagen kop vloog vervolgens naar het plafond en beet een gevaarlijke slang dood, die op het punt stond Usugumo aan te vallen. Usugumo treurde diep om het verlies van haar geliefde kat en om haar te troosten liet men ter nagedachtenis een beeltenis van het trouwe dier snijden. Ook deze beeltenis wordt wel beschouwd als de oorsprong van Maneki Neko.

Gotokuji
Een van de legende is die van de Gotokuji tempel, de tempel van de hoogste deugd. Deze vervallen en onbelangrijke tempel stond aan het begin van de Edo-periode in Setagaya, in het westelijke deel van Edo (het huidige Tokyo). Op een dag melde zich daar een uitgehongerde kat en ondanks het feit dat men er in armoede leefde, mocht hij in de tempel wonen en kreeg hij te eten. De priester beklaagde zich af en toe over de erbarmelijke situatie waarin de tempel zich bevond tegenover Tama, zoals hij het katje noemde. Op een dag kwam Naotaka Ii, de heer van het Hikone-district, op weg van een jachtpartij naar huis langs de tempel, toen hij overvallen werd door een regenbui. Schuilend onder een grote boom, merkte hij op dat een kat bij de tempelpoort hem wenkte. Nieuwsgierig volgde hij het dier de tempel in, juist op het moment dat de boom, die hem net nog bescherming had geboden, door de bliksem getroffen werd. Tama de kat had Naotaka's leven gered. De tempel werd de familietempel van de Ii-familie en kende sindsdien voorspoed. Vandaag de dag is het altaar bezaaid met Maneki Neko's en bevinden zich rond deze heilige plaats de graven van katten. Deze zijn afgedekt door middel van een grafsteen waarin aan Boeddha gerichte gebeden voor hun zielen gegraveerd staan.

Shonenji
Een andere legende gaat over de Shonenji-tempel in Kyoto, bekend als Nekodera, de tempel van de kat. Ook hier beschikte men over weinig middelen om rond te komen en op zekere dag vroeg de priester de kat of hij geen manier wist om de tempel te helpen. Die nacht verdween de kat. De volgende dag hoorde de priester dat de dochter van een van de rijkste families in de buurt 's nachts was overleden en dat zij op haar sterfbed had gevraagd in Shonenji te worden begraven. Later bleek dat de kat in haar ziel gekropen was en de tempel had aanbevolen als laatste rustplaats. Het heiligdom kwam onder bescherming van de rijke familie te staan en staat vandaag de dag bekend als een toevluchtplaats voor dieren, met een eigen dieren begraafplaats.

Zo nu weten jullie iets meer over deze bijzondere kat