ik verkoop in mijn winkeltje een heel leuke poes
nou ja poes....
het is geen poes , eigenlijk een kat (lekker onzijdig)
met een lang en historisch verleden
de naam is
maneki neko
dat betekend dan weer wenkende kat (in het Japans)
de eerste keer dat ik deze kat tegenkwam was bij een chinese groothandel, ja, ja het kan raar verkeren in de wereld, een Japanse wenkende kat in een Chinese groothandel.
Ach, handel = handel zullen ze gedacht hebben.
midden in die grote loods mest oosterse spullen en wierook stond hij daar.
boven op een lelijk formica tafeltje
onder een brandend peerlampje
moederziel allen te zwaaien met onder hem....
de afgekeurde producten van die dag....
GOUD WAS IE, GLIMMEND
en wat vond ik hem lelijk
toch namen we hem mee naar de winkel, alleen hem
en we zetten hem in de etalage
wat vond iedereen hem fantastisch
of ie te koop was
er kwamen mensen die maneki nekos's spaarden
en toen hebben we ze maar besteld
Als wij iets verkopen willen we er ook alles van weten en zo kwamen we achter de achtergrond van deze bijzondere kat
Hier volgen enkele anekdotes over "de wenkende kat"
De oude vrouw uit Imado.
Aan het einde van het Edo-tijdperk woonde er een oude vrouw in Imado, het oostelijke deel van Tokyo. Zij was zo arm, dat zij haar kat niet meer kon onderhouden. Schuldgevoel spookte door haar hoofd. Die nacht verscheen haar kat in haar dromen en zei: 'Als je mijn beeltenis in klei maakt, zal het je voorspoed brengen.' De volgende ochtend, de oude vrouw was nog maar net wakker, begon ze te kleien. En ze was nog niet klaar of er kwam iemand langs die het beeldje wilde kopen. Dat gebeurde elke keer als zij een beeldje maakte. De beeltenis van de kat in klei hief de armoede op en betekende het begin van Maneki Neko
Zoals gezegd werd het land gedurende het Edo-tijdperk geregeerd door de Samurai-klasse, die Japan voor zo'n tweehonderdvijftig jaar afsloot van het buitenland. In die tijd ontstond Yuukaku, een speciaal uitgaanscentrum voor mannen, dat bestond uit amusementshuizen in Japanse stijl waar gastvrouwen de heren behaagden. Om het geluk af te dwingen bezat elk huis een plank waarop verschillende geluksartikelen werden uitgestald, waaronder mannelijke geslachtsorganen. Samen met de dagelijkse gebeden van de eigenaren van deze huizen moesten dergelijke planken leiden tot een bloeiende zaak. Het is op deze plaats dat de legende van de courtisane Usugumo ontstond. Het meest beroemde stadsdeel van Tokyo was Yhoshiwara, gelegen aan de westkant, waar twee soorten vrouwen werkten. De Yuuyo - de 'gewone' prostituée - en de Geisha - opgeleid in traditionele dans en muziek. De beste gastvrouw kreeg de titel Tayuu, zij was er speciaal voor de rijke klasse en beheerste verschillende kunsten. In het midden van de Edo-periode was er een Tayuu die Usugumo werd genoemd. Zij hield veel van katten en had haar kat altijd bij zich. Op een nacht, toen zij op weg was naar het toilet, trok de kat met geweld aan de zoom van haar rok. Ze probeerde de kat weg te jagen maar hij bleef maar doorgaan. Bang geworden riep Usugumo om hulp. De gealarmeerde eigenaar van het huis snelde toe en hakte met een zwaard de kop van de kat af, omdat hij dacht dat hij met een 'geestkat' van doen had. De afgeslagen kop vloog vervolgens naar het plafond en beet een gevaarlijke slang dood, die op het punt stond Usugumo aan te vallen. Usugumo treurde diep om het verlies van haar geliefde kat en om haar te troosten liet men ter nagedachtenis een beeltenis van het trouwe dier snijden. Ook deze beeltenis wordt wel beschouwd als de oorsprong van Maneki Neko.
Gotokuji
Een van de legende is die van de Gotokuji tempel, de tempel van de hoogste deugd. Deze vervallen en onbelangrijke tempel stond aan het begin van de Edo-periode in Setagaya, in het westelijke deel van Edo (het huidige Tokyo). Op een dag melde zich daar een uitgehongerde kat en ondanks het feit dat men er in armoede leefde, mocht hij in de tempel wonen en kreeg hij te eten. De priester beklaagde zich af en toe over de erbarmelijke situatie waarin de tempel zich bevond tegenover Tama, zoals hij het katje noemde. Op een dag kwam Naotaka Ii, de heer van het Hikone-district, op weg van een jachtpartij naar huis langs de tempel, toen hij overvallen werd door een regenbui. Schuilend onder een grote boom, merkte hij op dat een kat bij de tempelpoort hem wenkte. Nieuwsgierig volgde hij het dier de tempel in, juist op het moment dat de boom, die hem net nog bescherming had geboden, door de bliksem getroffen werd. Tama de kat had Naotaka's leven gered. De tempel werd de familietempel van de Ii-familie en kende sindsdien voorspoed. Vandaag de dag is het altaar bezaaid met Maneki Neko's en bevinden zich rond deze heilige plaats de graven van katten. Deze zijn afgedekt door middel van een grafsteen waarin aan Boeddha gerichte gebeden voor hun zielen gegraveerd staan.
Shonenji
Een andere legende gaat over de Shonenji-tempel in Kyoto, bekend als Nekodera, de tempel van de kat. Ook hier beschikte men over weinig middelen om rond te komen en op zekere dag vroeg de priester de kat of hij geen manier wist om de tempel te helpen. Die nacht verdween de kat. De volgende dag hoorde de priester dat de dochter van een van de rijkste families in de buurt 's nachts was overleden en dat zij op haar sterfbed had gevraagd in Shonenji te worden begraven. Later bleek dat de kat in haar ziel gekropen was en de tempel had aanbevolen als laatste rustplaats. Het heiligdom kwam onder bescherming van de rijke familie te staan en staat vandaag de dag bekend als een toevluchtplaats voor dieren, met een eigen dieren begraafplaats.
Zo nu weten jullie iets meer over deze bijzondere kat
Geen opmerkingen:
Een reactie posten